"ഇന്നെനിക്ക് എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും മഴയെ ഇഷ്ട്ടപെടാന്‍ ആവുന്നില്ല, നീ നല്‍കുന്ന തണുപ്പ് എന്‍റെ ഓര്‍മകളെ വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നു. എന്‍റെ നെഞ്ചിന്‍ കൂടിന്നും അപ്പുറം, നിന്‍റെ തണുപ്പില്‍, എന്‍റെ പ്രണയിനി, മറ്റൊരാളുടെ നെഞ്ചില്‍ ശയിക്കുമ്പോള്‍, എങ്ങിനെയാണ് എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടാനാവുക..."
മഴ ഓര്‍മകളുടെ നൊമ്പരം പോലെ , സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഭാവം പോലെ, വെളുത്ത മഴത്തുള്ളികള്‍ വീണിടത്ത് ഒരു അടയാളം മാത്രം ശേഷിപ്പിച്ചു, ചിലപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ കൂടി എവിടെയോ അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു.
ഒന്നുറങ്ങണമെന്നുണ്ടെനിക്ക്, ഒരിക്കൽ‍ പോലും നിന്നെ ഓർക്കാതെ. പക്ഷെ, ഇനിയും നീ എന്‍റെതല്ലെന്ന സത്യമുൾക്കൊള്ളാൻ എനിക്കുള്ളിൽ‍ ഉണർ‍ന്നിരിക്കുന്ന, നീയെന്ന പ്രണയം വിസമ്മദിക്കുന്നു...

20 April 2018

സമൂഹ മാധ്യമങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കിൽ...

Image result for social media
കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് നവ മാധ്യമങ്ങളും, സോഷ്യൽ മീഡിയയും ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന  നാളുകളിലേക്ക് വെറുതെ ഒരു ഓർമപ്രദക്ഷിണം നടത്തിയതാണ് ഞാൻ.

മലയാളത്തിന്റെ ഓരോ ഉത്സവങ്ങളും നമ്മൾ ആഘോഷിച്ചിരുന്നത് ഒന്നിച്ചായിരുന്നു, അതിനു മതത്തിന്റെയും കൊടിയുടെയും നിറങ്ങളും കുറവായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് സ്ഥിതി ആകെ മാറി മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സൗഹൃദത്തിന്റെ കൂടിച്ചേരലുകളായും. സന്ദേശങ്ങളും, ചിത്രങ്ങളും പങ്കുവെയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഇടങ്ങളായും സോഷ്യൽ മീഡിയകൾ നമുക്ക് ഒഴിച്ചു കൂടാനാകാത്ത ഒന്നായി മാറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു.

ടെലി കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ രംഗത്തെ കുതിച്ചു ചാട്ടവും, സ്മാർട്ട്‌ ഫോൺ രംഗത്തെ നൂതന കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ വളർച്ചയും അതി വേഗത്തിലാക്കി. എന്നാൽ സമൂഹ മാധ്യമങ്ങൾ എന്ന ലേബലിൽ വാർത്തകളും ലൈവ് സംപ്രേക്ഷണങ്ങളും സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ മുഖവും, ഭാവവും മാറ്റി മറിച്ചതു നാം പോലും അറിയാതെയായിരുന്നു.

ദിവസത്തിന്റെ പകുതിയിൽ ഏറെയും നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗവും സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ, ഞൊടിയിടയിൽ ആരുടെയടുത്തും സന്ദേശങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഈ ജാലകത്തിന്റെ ദുരുപയോഗവും ഏറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വിഭാഗീയതയുടെ വാഹകരായി പല സോഷ്യൽ മീഡിയകളും പൂർണ്ണമായിത്തന്നെ മാറിയിരുന്നു. നമ്മൾ പോലും അറിയാതെ നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും തീരുമാനങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കാനും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനും നാം കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന, ആരോ തുറന്നു വിട്ട സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഭൂതത്തിനു കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പുറത്തു ചാടിയ ഭൂതം നാൾക്കുനാൾ കൂടുതൽ ശക്തിയാർജിക്കുമ്പോൾ ഇനിയുള്ള നാളുകളിൽ അതിനെ തുറന്നു വിട്ടവർക്കുപോലും ജീവനിൽ ഭയമില്ലാതെ ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല.

കേരളത്തെ ഭ്രാന്താലയം എന്നു വിളിച്ച സാക്ഷാൽ സ്വാമി വിവേകാനന്ദനും തെറ്റു പറ്റിയില്ല നൂറു മേനി സാക്ഷരതയുടെ വീമ്പു പറയുന്ന മലയാളികൾ മത ഭ്രാന്തന്മാരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രസവമുറിക്കപ്പുറം ഒരു ഡോക്ടർക്കോ നേഴ്സിനോ ചിലപ്പോൾ തീരുമാനിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം നമ്മുടെ മതവും ജാതിയും എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ എത്താൻ ഇനിയും നമുക്കാവുന്നില്ല എന്നതു മലയാളത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന് തന്നെയാണ്.

ഫേസ്ബുക്കിലും, വാട്സ്ആപ്പ് ലും മരങ്ങൾ നട്ടുകൂട്ടുന്നവർ ഒരു തൈ എങ്കിലും മണ്ണിൽ നട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ഒരു കിളിക്കെങ്കിലും കൂടൊരുക്കാനായേനെ, ഒരൽപ്പം തെളിനീരെങ്കിലും കിണറ്റിലെത്തിച്ചേനെ, ഒരിത്തിരി തണലെങ്കിലും ഭൂമിക്കു നൽകിയേനെ...

ഇന്ന് പലരും അസ്വസ്ഥരാണ് , നിദ്രാവിഹീനരാണ്‌. ആരാണ് ഇവരെ ഇങ്ങനെ ആക്കിയത്?

മറുപടിയായി ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ പലരുടെയും അതിരു കടന്ന രാഷ്ട്രീയ, മത പോസ്റ്റുകളും, ഷെയറുകളും.

അവർ ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ഉറ്റ  സുഹൃത്തുക്കളായിരിക്കാം മനസ്സിൽ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്നവർ ആയിരിക്കാം. അതിനപ്പുറവും മനസിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആയിരിക്കാം.

ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം മുക്തരായി നിങ്ങൾക്ക് സുഖമായി  ഉറങ്ങണം എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഫോണിലെ നിങ്ങളുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ ലോഗോഫ് ബട്ടണിൽ ഒരു ക്ലിക്ക്.

നിങ്ങൾക്കിപ്പോൾ ചുറ്റുമുള്ള നല്ല കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടാവും, സ്നേഹം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടാവും, നന്മചെയ്യാൻ കഴിയുന്നുണ്ടാവും,  മതത്തിന്റെയും കൊടിയുടെയും ചേരി തിരിവില്ലാതെ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനെ തന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടാവും..

ഞാനുൾപ്പെടെയുള്ള സമൂഹം ഇതൊന്നും ചെവി കൊടുക്കില്ലെന്നെനിക്കറിയാം. കാരണം ഞാനിതു പോസ്റ്റ്‌ ചെയാനൊരുങ്ങുന്നതു മേൽ പറഞ്ഞ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഒന്നിൽ തന്നെയാണ്. എങ്കിലും ഇതെല്ലാം എഴുതുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു വർഷകാലം പെയ്തു തോർന്ന സുഖം തോന്നുന്നു.

ഒരു പ്രവാസിയായ എനിക്കിപ്പോൾ ഓർമ വരുന്നത് മനസ്സിൽ തിരുത്തിയ ഒരു നാലുവരി കവിതയാണ്

"നടന്നു നീങ്ങുവാൻ ഇനിയൊരു വഴിത്താരയില്ല
ഉയർന്നു പാടുവാൻ ഒരു പാട്ടിന്റെ ശീലുമില്ല
പറന്നാലുമൊടുവിൽ ചിറകറ്റു വീഴുമ്പോൾ
ഒരു താങ്ങായി ഇവിടെയിനി എനിക്കെന്റെ മലയാളവും... "

06 June 2017

ജീവിത വഴികൾ























ഇപ്പോൾ ഞാനൊരു വഴിയുടെ അന്ത്യത്തിലാണ്.
മുന്നോട്ടു നയിക്കാൻ കൂട്ടായി ഞാൻ മാത്രം.

ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും, ഒഴിവാക്കപ്പെടലിന്റെയും
വേദനയില്ലിപ്പോൾ തെല്ലും.
മുന്നിൽ മറ്റൊരു മുഖം.

പ്രതീക്ഷയുടെ, നഷ്ട്ടങ്ങൾ തിരിച്ചു പിടിക്കലിന്റെ
സുവർണ്ണ ദിനങ്ങളിലേക്കുള്ള കൂട്ടിനായി,
ഒരു തൊട്ടാർവാടി.

അതിന്റെ മുള്ളുകൾ പക്ഷെ എന്നെ
ഒട്ടും വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല.
പഞ്ചസാരയുടെ മധുരവും പകരുന്നില്ല.

പ്രതീക്ഷയുടെ പുതിയ വഴികളിൽ
നന്മയുടെ ഒരായിരം പുലരികളിലേക്കുള്ള
ചുംബനപ്പൂവുകൾ മാത്രം.

അതിനിപ്പോൾ ചെമ്പക ത്തിന്റെയും,
മുല്ലയുടെയും, ലാങ്കി യുടെയും ഗന്ധം.

ചെണ്ട മേളം


























വാക്കുകളും, നിശബ്ദദയും തമ്മിലുള്ള
അന്തരം ഏറിവരുന്നു.
ജീവിതത്തിൽ സ്വന്തമെന്നു കരുതി
കെട്ടിപ്പൊക്കിയ പലതും
അടിത്തറയിളകി നിലം പൊത്താൻ
കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

അല്ലെങ്കിൽ വേരിറങ്ങാത്ത മരം പോലെ
ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴയിൽ പോലു മാടിയുലയുന്നു.

കനത്ത ഇടിയിലും, മഴയിലും ഇടറാതെ നിന്ന
നെഞ്ചിൽ, ആഴത്തിൽ കുത്തിയിറക്കിയ
കത്തിപോലുമിന്നുറച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.

ചോരയുടെ നിറംപോലുമെന്റെ സങ്കടത്താൽ
മങ്ങിയിരിക്കുന്നു .

മറക്കാനും, പൊറുക്കാനും പറ്റാതെ
ആഴത്തിലേറ്റ ചില മുറിവുകൾ.

നിശബ്ദദ ഇരുട്ടിൽ ഓടിയൊളിക്കുന്നു.

ചെവിയിൽ അവന്റെ ചെണ്ട മേളം മാത്രം.
എത്ര കേട്ടിട്ടും മതിവരാതെ
കൊതിയോടെ വീണ്ടും, വീണ്ടും
അതിനായി മാത്രം കാതോർക്കുന്നു.

19 March 2016

സ്വർഗവാതിലിൽ







































അയാൾ മരിച്ചിരിക്കുന്നു ..
ഡോക്ടറുടെ സ്ഥിരീകരണം ..

ആർക്കും മിഴി നൽകാതെ ആത്മാവിനേയും കൂട്ടി ചിത്രഗുപ്തൻ അതിനകം തന്നെ സ്ഥലം വിട്ടിരുന്നു

ചാനൽ ചർച്ചകൾ
കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന നുണ പറച്ചിലുകൾ

സ്വർഗവാതിലിൽ ആത്മാവിന്റെ കാത്തുനിൽപ്പ്
അവിടത്തെ എൽ ഇ ഡി സ്ക്രീനിൽ തന്റെ മരണ വാർത്തയുടെ
തത്സമയ ചർച്ചകൾ കണ്ടു വീർപ്പുമുട്ടി നില്ക്കുന്ന ആത്മാവിനോടായി ദൈവം

"താങ്കൾ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയാണ്, ആ ലോകത്തെ രണ്ടു രാജ്യങ്ങൾ, അതിൽ എവിടേക്ക് പോകണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് നിങ്ങൾ ഉത്തരങ്ങൾ നല്കണം "

ആത്മാവിന്റെ മുഖത്ത് ആകാംഷ

ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ചോദ്യം - നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വെച്ചു ചെയ്ത പത്തു നല്ല കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ ആയിരുന്നു, രണ്ടാമത്തേത് പത്തു ചീത്ത കാര്യങ്ങളും

ചോദ്യം എന്തു തന്നെ ആയാലും ആത്മാവ് ആഗ്രഹിച്ചിടത്തു തന്നെ എത്തി
അതെവിടെയായിരിക്കും ?

31 January 2016

ഓർമച്ചിതലുകൾ


അതൊരൊർമ്മച്ചിതലാണ് ...

പണ്ടെപ്പോളോ മനസ്സിൽ എഴുതി  നിറക്കാതെ പോയ
ചിതൽ താളുകൾ ..

അതിന്നലെ വീണ്ടുമെന്നെ തേടിയെത്തി ...
കാലം ഒരുപാട് പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു...

ആ താളുകൾക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന
ചില ചോദ്യങ്ങൾ ബാക്കിയാക്കി ...

പണ്ട്, കോളേജ് ലൈബ്രറിയുടെ വരാന്തയിൽ കണ്ട
ഒരു പേടിതൊണ്ടി പെണ്ണ് ..

കാലം അവളെ കുറേ മാറ്റിയിരിക്കുന്നു
അവളിന്നു  കൂടുതൽ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു..
കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ...
അവളുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ 'കുറേ ബോൾഡ് ആയിരിക്കുന്നു'

എന്തിനാണ് അന്നാ താളുകളിൽ ചിലത് കീറിയെറിഞ്ഞു അവൾ പോയതെന്നറിയാൻ മനസു കുറേ ആശിച്ചിരുന്നു

ഇനിയതറിയണ്ടാ ചിലപ്പോളതവളെ വിഷമിപ്പിക്കലാവും ..
ആഹ് ചില സത്യങ്ങൾ അതങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ അല്ലെ  ..

പക്ഷെ, നീണ്ട ഒൻപതു വർഷങ്ങളുടെ മൗനം
അതൊരു നഷ്ട്ടം തന്നെയാണ്
ഇനിയൊരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാൻ പറ്റാത്ത
വലിയ നഷ്ട്ടം

പ്രണയം അത് വാക്കിനെക്കാൾ മനോഹരമാവുന്നത്
നഷ്ട്ടപെട്ടതിൽ ചിലതു തിരിച്ചു കിട്ടുമ്പോൾ തന്നെയാണ്...

കാലമിപ്പോൾ മുഖം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവും,
ആ പഴയ കടലാസു കഷണങ്ങളെ ഇവനിനി
എന്തു ചെയ്യുമെന്നോർത്ത് ... അതെനിക്കിന്നു കണ്ണീരും ...

08 January 2016

സ്നേഹത്തോടെ വിട ചൊല്ലുന്നു, മറക്കില്ല നിന്നെ ഒരിക്കലും.


ഒരു മഴ പെയ്തു തോർന്നിരിക്കുന്നു, ഇനി എന്നോടൊപ്പം മഴനനയാൻ ക്ലാരയുണ്ടാവില്ലെന്ന് ഇന്നലെയാണറിഞ്ഞത്.

വെറുമൊരു മഴക്കാലമല്ല ജീവിതത്തിൽനിന്നകന്നത് മറിച്ച് എന്നുമെന്നെ പെയ്തു നനയിക്കാൻ നീയുണ്ടാകുമെന്ന വിശ്വാസമാണ് ഒരുപാട് വിങ്ങലുകൾക്കൊപ്പം ഇന്നലെ അന്യമായത്

23 December 2015

ജോസൂട്ടിക്ക് ഇനിയും പറയാനുണ്ടേ ...

ഞാനിപ്പോളും ജോസൂട്ടി യോടൊപ്പമാണ്

ജിത്തു ജോസഫ്‌ ന്‍റെ "Life of Josutti" കണ്ടു തീർന്നിട്ടും, മനസ്സിൽ ജോസൂട്ടി ഇനിയും കുറേയേറെ പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച് മുന്നിൽ തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്.

ഈ ചിത്രം കണ്ട ദിവസം വിഞ്ചി എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇന്നും മനസിലുണ്ട് എന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് കാണാൻ വൈകിയത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ "എല്ലാറ്റിനും അതിന്‍റെതായ സമയമില്ലേ ദാസാ" എന്നെ മറുപടിയുള്ളൂ.

ഞാനും ജോസൂട്ടിയും തമ്മിൽ എന്താണ് ബന്ധം..

പണ്ടെ എനിക്കായി മാത്രം ദൈവത്തോട് പ്രാർഥിക്കാൻ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
അതിൽ വീട്ടുകാരും, കൂട്ടുകാരും, പ്രിയപ്പെട്ടവരും മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ

മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ജോസൂട്ടിയെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് അച്ഛനാണെങ്കിൽ എനിക്കത് ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലെ പ്രിയകൂട്ടുകാരൻ ഷോണിയാണ്

ആരുടേയും മനസ് വിഷമിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല, പലപ്പോളും അവരുടെ വേദനയിൽ ചേർന്ന് നില്ക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയാറില്ല

ജീവിതത്തിൽ പരിചയപ്പെടുന്ന ഓരോ വ്യക്തികളും ഓരോ അധ്യായങ്ങളായി തന്നെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കാറുണ്ട് ജീവിതത്തിൽ, പക്ഷെ ഓരോ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അവർ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ഭാഗങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി ഓരോ പേജിതളുകളിലേക്ക് മറയുമ്പോൾ മറയാതെ മായാതെ ചിലർ മാത്രം എല്ലാ പേജിലും നിറഞ്ഞു നിൽക്കാറുണ്ട് പേനയിലെ കട്ടി മഷി തീർന്നുപോയെന്നറിഞ്ഞിട്ടു പോലും

ജീവിതത്തിൽ ആദ്യത്തെ പ്രണയം ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പറയുന്നതിനേക്കാൾ യഥാർത്ഥ പ്രണയം എന്നതായിരിക്കും ശരി

ചിലപ്പോൾ അത് നഷ്ട്ടപ്പെടാതിരിക്കുന്നത്, നേടാൻ ആവാത്തതിനാൽ തന്നെയാണ് അല്ലെങ്കിൽ "വന്ദനം" സിനിമ നമ്മൾ എന്നേ മറന്നു കളഞ്ഞേനെ

അച്ഛന്‍റെ നന്മയെ ജീവനായ് കൊണ്ട് നടന്നിട്ട് എന്ത് നേടി എന്ന നിസ്സഹായത ജോസ്സുട്ടിയെ പ്പോലെ എന്നെയും പലതും പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു

ചിലപ്പോൾ ഈ ചിത്രത്തിലെ പല അവസ്ഥകളിലും നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ ഞാനും സഞ്ചരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന ചില അറിവുകൾ, പക്ഷെ ഒരിക്കലും എന്‍റെ ശരികൾ എന്ന അതിർ വരമ്പുകൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് ഞാനാരെയും കടത്തിവിടാറില്ല

എന്‍റെചിന്തകളും, പ്രവർത്തികളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു നിന്ന ഒരു ചിത്രം അതെനിക്ക് മുന്നിൽ സമ്മാനിച്ച ജിത്തു ജൊസെഫിനു നന്ദി ,

പക്ഷെ ജോസ്സൂട്ടിക്കു ഇനിയും കുറേയേറെ പറയാനുണ്ട് അത് കേൾക്കാൻ ആരൊക്കെയോ കൂടെതന്നെയുണ്ട് ...

Search Blog Post